Druppelfotografie

PVL_0404-a

Je hebt mensen zoals ik die op een verloren zondag middag in de keuken staan met een druppelende kraan, een flitser en wat kleurstof, en je hebt mensen zoals Paul van Loon die van deze bezigheid een ware kunst weten te maken!

Highspeed fotografie van vallende waterdruppels (door Paul van Loon)

Highspeed fotografie in het algemeen, en van vallende respectievelijk botsende waterdruppels in het bijzonder, is een fascinerend onderdeel van de fotografie. Doordat het gebeurtenissen vastlegt die normaal voor ons niet of nauwelijks zichtbaar zijn. Hoewel het met eenvoudige middelen zoals een druppelinfuus mogelijk is om vallende waterdruppels vast te leggen zijn er voor echt mooie resultaten wat meer elektronische en mechanische hulpmiddelen nodig.

PVL_0580 (Kopie)

PVL_5625 (Kopie)

PAH_0195 (Kopie)

In tegenstelling tot normale opnames, waarbij de belichting bepaald wordt door diafragma en de sluitertijd, wordt bij highspeed fotografie de belichting bepaald door diafragma en flitslicht. Om tot zeer korte belichtingstijden te kunnen komen worden de flitser(s) geknepen tot 1/64 van hun vermogen waardoor de flitsduur terug loopt tot 1/15000 sec. of korter. Op deze wijze worden de bewegingen van de druppels als het ware bevroren. Aangezien druppels klein van formaat zijn wordt er gebruik gemaakt van een macrolens en dient voor voldoende scherptediepte het diafragma tot minimaal f 22 geknepen te worden. Om tot kleurrijke opnames te komen worden de druppelvloeistoffen met kleurstof (ecoline) gekleurd en de flitsers voorzien van kleurenfilters. De cyclus van de opname ziet er dan als volgt uit:

Sluiter open (bulb) ⇒ 1e druppel valt op water oppervlak en vormt een pilaar ⇒ na ongeveer 90 msec valt de 2e druppel ⇒ 150 msec hierna botst de druppel 2 op de pilaar en gaan de flitsers af ⇒ sluiter dicht.
De genoemde getallen zijn voorbeelden en zijn afhankelijk van de valhoogte en de viscositeit van de vloeistof.

PVL_2707

PVL_2708

Om het hele proces onder controle te krijgen maak ik gebruik van een arduino microprocessor (Camera Axe) waarop de camera, de flitsers en de magneetkleppen aangesloten zijn. Deze magneet kleppen worden normaal gesproken gebruikt in o.a. kettingzagen om periodiek de ketting te kunnen smeren. In dit geval worden ze gebruikt om zowel de grootte van de druppel als het moment van vallen te kunnen bepalen. In mijn opstelling gebruik ik er drie waardoor ik met meerdere gekleurde druppels kan werken. Door zowel met tijden als met de viscositeit te spelen ontstaan er diverse vormen. Ook het camera standpunt heeft grote invloed op het uiteindelijke resultaat; en kan bepalen of het spiegelbeeld van de vallende druppels al dan niet vastgelegd wordt. Wie deze materie boeiend vindt adviseer ik eens te kijken op de site van Daniel Nimmervoll, waarop het hele proces vast is gelegd met highspeed filmcamera.
De bijgevoegde foto’s van mijn opstelling zullen wellicht het een en ander verduidelijken.

Tenslotte nog het volgende: de gebruikte flitsers zijn oudgedienden die niet op hedendaagse camera’s gebruikt mogen worden vanwege te hoge ontsteek spanning.
Ze zijn echter voor een appel en een ei op marktplaats te koop, zodat het lonend is om een relatief eenvoudige elektronische schakeling te maken die de hoge ontsteek spanning weg houdt van de camera.

Foto's en tekst: Paul van Loon

PVL_9682 (Kopie)

PVL_7346 (Kopie)

VLO_3543 (Kopie)

0 comments